Wtta: de overheid dreigt ondernemers te straffen die het juist goed regelen
De overheid staat op het punt ondernemers te straffen omdat ze hun zaken professioneel hebben georganiseerd.
Ik overdrijf niet.
Stel: je besteedt je boekhouding uit aan een accountant. Professioneel, gecontroleerd, alles klopt. En dan zegt de overheid: “U moet zelf ook een accountantsvergunning halen.”
Absurd? Dit dreigt nu in de flexbranche.
En de klok tikt. Wie gebruik wil maken van de overgangsregeling van de Wtta, moet zich in beginsel uiterlijk 31 december 2026 aanmelden. Voor ondernemingen met een geldig SNA-keurmerk op 30 juni 2027 geldt een bijzondere regeling. Maar een hele groep intermediairs weet nog steeds niet of ze überhaupt onder de toelatingsplicht vallen.
Ik werk al meer dan 25 jaar in de flexbranche. Ik heb wetten zien komen en gaan. Maar zelden was ik zo boos als nu.
Wat niet iedereen weet: ik heb zelf als inspecteur gewerkt. Ik voerde NEN-audits uit en controles in het kader van de SNCU, ABU en NBBU.
Ik weet hoe controles werken. Ik weet waar inspecteurs naar kijken. Ik weet hoe ondernemers regels proberen te omzeilen. En ik weet hoe het eruitziet als een bedrijf zijn zaken echt goed geregeld heeft.
Daarom zeg ik het zonder omwegen: deze onduidelijkheid raakt de verkeerde ondernemers.
Ik heb hier eerder geschreven over de cowboys op de flexmarkt. Bureaus die mensen onderbetalen, ze in overvolle huizen stoppen en failliet gaan zodra de Belastingdienst aanklopt. Die moeten eruit. Liever vandaag dan morgen.
Maar wat er nu dreigt, raakt ondernemers die het juist goed doen.
Ik zie ondernemers die hun hele ziel in hun bedrijf hebben gestoken. Die ’s avonds nog kandidaten bellen. Die op zaterdag een uitzendkracht helpen omdat zijn auto het begaf. En die nu wakker liggen van een wet die bedoeld is voor iemand anders.
Ik run een backofficepartij. Je kunt dit dus lezen als iemand die haar eigen verdienmodel verdedigt. Prima.
Maar weet dit: als ik voor kwantiteit was gegaan in plaats van kwaliteit, was Anderz vandaag waarschijnlijk tien keer zo groot geweest.
Ik heb door de jaren heen heel wat klanten geweigerd. Niet omdat ze geen omzet brachten. Integendeel, daar zaten interessante omzetten tussen. Maar omdat ik er niet op vertrouwde dat ze de regels wilden naleven.
Ik heb liever een kleiner bedrijf waar ik achter iedere klant en iedere loonstrook kan staan, dan een groot bedrijf waarvan ik ’s nachts wakker lig.
Kwaliteit is voor mij geen marketingterm. Het is een keuze die me omzet heeft gekost.
Ik vraag dus geen uitzonderingspositie. Ik vraag dat de overheid onderscheid maakt tussen wie de regels ontduikt en wie er alles aan doet om ze na te leven.
Mijn klanten zijn intermediairs. Ze vinden mensen, binden ze en boeien ze. In deze krappe arbeidsmarkt is dat goud waard.
Wat ze niet zijn: specialisten in cao’s, inschaling, gelijkwaardige beloning en werkgeversverplichtingen. Daarom werken ze met ons samen.
Bij Anderz is de uitzendkracht in dienst. Wij sluiten de arbeidsovereenkomst én de overeenkomst met de opdrachtgever. Wij factureren, wij betalen het loon en wij zijn verantwoordelijk voor de juiste arbeidsvoorwaarden. Dat is een vak apart.
Ik kan niet recruiten zoals zij. Dus laat ik dat aan hen over. Zij zijn geen specialist in werkgeverschap. Dus laten ze dat aan ons over.
Zo hoort ondernemen te werken. Ieder doet waar hij goed in is.
Toch worden intermediairs die zo werken in de praktijk al aangesproken op hun rol. Waarom? Omdat ze na een plaatsing contact houden. Ze vragen hoe het gaat. De uitzendkracht belt hen als hij ziek is.
Sinds wanneer is goed relatiebeheer hetzelfde als arbeidskrachten uitlenen?
Natuurlijk tellen de feiten. Een constructie is niet automatisch bemiddeling omdat partijen haar zo noemen. Maar andersom geldt hetzelfde: niet elk telefoontje na een plaatsing maakt iemand een doorlener.
Advocaat Hendarin Mouselli zette dit probleem haarscherp op de agenda, op BNR en in een brief aan de minister.
Wordt een intermediair aangemerkt als uitlener, dan moet hij mogelijk voldoen aan een toelatingsstelsel dat loonbetaling, personeelsadministratie en arbeidsvoorwaarden toetst. Terwijl dat werk bij de backofficepartij ligt. En bepaalde persoonsgegevens mag hij door de privacyregels niet eens inzien.
Je moet dus slagen voor een examen over werk dat je niet doet, met documenten die je niet mag zien.
Vanaf 1 januari 2028 mogen opdrachtgevers alleen nog inlenen via partijen die daarvoor bevoegd zijn. Doen ze dat niet, dan riskeren ze zelf een boete.
Dus straks vraagt elke opdrachtgever aan zijn intermediair: heb jij een toelating?
De intermediair die alleen bemiddelt, staat dan met lege handen. De opdrachtgever neemt geen risico en kiest een ander. Ook als het werkgeverschap keurig is geregeld bij een toegelaten backofficepartij.
Onduidelijke regels kosten hier gewoon klanten. En banen.
Denk even mee. Wat doet een intermediair als samenwerken met een backofficepartij hem een toelatingsplicht oplevert waar hij nooit aan kan voldoen?
Of hij stopt. Dan verliest de uitzendkracht de persoon die hem vond. Die hem belt als het niet lekker loopt. Die hem helpt aan een volgende baan. Vraag die uitzendkracht maar eens of hij zich beter beschermd voelt.
Of hij gaat het zelf doen. Zelf werkgever worden. Zelf inschalen. Zelf de cao uitpluizen. Zonder de kennis. Wat krijg je dan? Meer fouten. Meer verkeerde inschalingen. Meer onderbetaling.
Precies de misstanden die deze wet wil bestrijden.
De wet jaagt ondernemers weg bij de partij die het goed regelt. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn?
Ik hoor het je denken. En het is een terechte vraag. Ketens waarin niemand verantwoordelijkheid neemt, zijn precies het probleem.
Maar bij ons is het andersom. De backofficepartij is zelf werkgever. Sluit zelf de contracten. Factureert. Betaalt het loon. En is op alles aanspreekbaar.
Daar ligt de administratie. Daar liggen de loonstroken. Daar ligt de verantwoordelijkheid.
En de intermediair? Die krijgt een vergoeding voor het vinden en begeleiden van kandidaten. Net zoals een makelaar courtage krijgt.
Wie in werkelijkheid arbeidskrachten uitleent, moet aan de regels voldoen. Punt. Maar wie alleen bemiddelt, moet als bemiddelaar kunnen blijven werken.
Wil de overheid controleren of het werkgeverschap goed geregeld is? Onze deur staat open. Elke loonstrook. Elke inschaling. Elke factuur.
Als duizenden ondernemers zich uit voorzorg aanmelden, omdat niemand ze vertelt waar ze aan toe zijn, loopt het toezicht vast. Elk uur dat een inspecteur bij een ondernemer zit die het al aantoonbaar goed regelt, zit hij niet bij de boeven.
En de regeldruk? Die was in onze branche al niet normaal. Dit kan er echt niet meer bij.
1. Duidelijke criteria, ruim voor 31 december 2026. Wanneer bemiddel je en wanneer leen je uit? Kijk naar wat iemand doet. Wie is werkgever? Wie sluit de overeenkomsten? Wie betaalt het loon? En welke rol speelt het contact na een plaatsing?
2. 1 uitleg voor iedereen die controleert. De Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt, de Nederlandse Arbeidsinspectie en de inspectie-instellingen moeten hetzelfde kader hanteren. Een ondernemer mag niet afhankelijk zijn van welke controleur er toevallig aan tafel zit.
3. Een werkbare oplossing voor intermediairs die samenwerken met een toegelaten backofficepartij. Is de backofficepartij zelf werkgever, contracteert zij rechtstreeks en is zij verantwoordelijk voor loon en naleving? Maak dan duidelijk dat de intermediair bemiddelaar is. Geen vrijbrief voor schijnconstructies. Wel een einde aan dubbele controles die geen enkele uitzendkracht beter beschermen.
NBBU en ABU: dit raakt ondernemers die elke dag bijdragen aan een eerlijke arbeidsmarkt. Als jullie nu niet opstaan, wanneer dan wel?
Nederlandse Arbeidsinspectie, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt: geef ruim voor 31 december duidelijkheid over de grens tussen bemiddeling en uitlenen. Laat deze wet aansluiten bij de werkelijkheid van de flexbranche.
Collega’s en concurrenten: dit is geen strijd tussen ons. Dit gaat ons allemaal aan. Laten we samen laten zien hoe goed het geregeld kan zijn.
Ik heb jarenlang bedrijven gecontroleerd op naleving van de regels. Nu vraag ik de overheid om net zo kritisch te kijken naar de regels die zij zelf invoert.
Ik ben niet tegen regels. Ik ben tegen regels die de verkeerde mensen raken.
Wtta: ja. Maar handhaaf op wat iemand dóét.
Niet op met wie hij belt.
Fatima Dahman – Anderz
Uitbesteden om je te focussen op jouw kracht
Wanneer je tot de conclusie komt dat je bepaalde werkzaamheden beter kunt uitbesteden, kun je terecht bij Anderz. Anderz is gecertificeerd en voldoet nu en in de toekomst aan alle kwaliteitsnormen die het toelatingsstelsel vraagt van uitleners. Door werkzaamheden uit te besteden hoef je helemaal geen tijd of kosten te steken in lastige regels en audits.
Anderz staat je graag bij met:
Verlonen op uitzendbasis
Met een uitzendovereenkomst werkt de medewerker voor jou, maar staat hij bij ons op de loonlijst. Samen zorgen we ervoor dat de juiste mensen worden geworven.
Salarisadministratie
Jij hebt geen omkijken naar een goede, complete en overzichtelijke salarisadministratie en bent daarnaast verzekerd van een flinke portie advies en ondersteuning op HR-gebied.
Wil jij jouw backoffice uitbesteden?
Bij Anderz gáán we voor onze klanten. Dat zie, merk en voel je. En juist dat gevoel laat zich lastig in woorden omschrijven. Dat moet je … voelen.